<hr />

<p style="text-align: justify;"><span style="font-size: 14pt;"><sup><span style="font-family: 'trebuchet ms', geneva;">&ldquo;Ey Medineli kadınlar! Artık bana &Uuml;mm&uuml;l Benin (oğullarının anası) demeyin. &Ccedil;&uuml;nk&uuml; oğlum kalmadı. Hepsini kaybettim. Evet, benim d&ouml;rt şahinim vardı. Onları okların hedefi yaptılar. Şah damarlarını kestiler. D&uuml;şmanlar, mızraklarıyla oğullarımın bedenlerini par&ccedil;a par&ccedil;a ettiler. G&uuml;n batarken, hepsi lime lime edilmiş bedenleriyle toprağa serilmiş vaziyetteydi. Keşke bilebilseydim. Ger&ccedil;ekten de Abbas&rsquo;ımın kollarını kestiler mi? Ey Abbas&rsquo;ı g&ouml;renler! G&ouml;rd&uuml;n&uuml;z m&uuml; Abbas d&uuml;şmanla nasıl savaşıyordu? Haydar-ı Kerrar&rsquo;ın oğlu, tıpkı babası gibi hamle ediyordu değil mi? Ali Murtaza&rsquo;nın diğer evlatları da birer avcı aslan gibiydiler. Onun etrafında &ccedil;arpışıyorlardı. Ah! Oğlum Abbas&rsquo;ın bedeninde kolu olmadığı halde başına demir mızrakla vurduklarını bana haber verdiler. Yazık bana! Neler de geldi başıma? Evlatlarım nasıl da musibetlere uğramış? Eğer oğlum Abbas&rsquo;ın bedeninde kolları olsaydı, kim ona yaklaşmaya c&uuml;ret edebilirdi ki?&rdquo;</span></sup></span></p>