<hr />

<p style="text-align: justify;"><sup><span style="font-size: 12pt; font-family: 'trebuchet ms', geneva;">Y&uuml;celer y&uuml;cesi Allah, Fatıma ve yeni doğmuş oğlunu tam &uuml;&ccedil; g&uuml;n boyunca, en y&uuml;ce şerefle emzirmişti K&acirc;be&rsquo;nin kollarında. Fatıma, d&ouml;rd&uuml;nc&uuml; g&uuml;n, K&acirc;be&rsquo;nin &ouml;n&uuml;nde bekleşen kalabalığın şaşkın bakışları arasında, kucağında yeni doğmuş oğluyla o mukaddes evden &ccedil;ıktı. Tarihin aşina olduğu bir an, yeniden sahneleniyordu sanki farklı bir coğrafyanın farklı bir baharında. Hz. Meryem&rsquo;in, oğlu İsa ile İsrailoğulları karşısındaki silueti, tekrar canlanmıştı Fatıma&rsquo;nın K&acirc;be&rsquo;den &ccedil;ıkışında. Aynı hayret y&uuml;kl&uuml; bakışlar, şimdi de Fatıma ve kollarında onurla taşıdığı oğlunun &uuml;zerinde geziniyordu.</span></sup></p>

<p style="text-align: justify;"><sup><span style="font-size: 12pt; font-family: 'trebuchet ms', geneva;">Fatıma, yaşadıklarının manevi doygunluğuyla başını kaldırdı ve mukaddes bir davetle, evinin kapısını kendisine a&ccedil;an ve o ana kadar hissetmediği bir şerefle kendisine ikramda bulunan Rabbinin katına dikti g&ouml;zlerini. Dile gelmemiş c&uuml;mlelerle ş&uuml;kr&uuml;n&uuml; arz etti o y&uuml;ce derg&acirc;ha. Daha sonra hayran bir g&ouml;n&uuml;lle seyretti, beyaz bir kundağın i&ccedil;inde kollarında g&uuml;l&uuml;mseyen g&uuml;neşin g&ouml;z kamaştıran simasını. Kendisini, karanlık bir gecenin eteklerine yansıyan taptaze bir şafak gibi hissetti. Kundağında g&uuml;l&uuml;mseyen oğlunu ise o taptaze şafağa ışık tutan ve karanlıkları par&ccedil;alayan, b&uuml;t&uuml;n k&acirc;inatı bir rahmet terenn&uuml;m&uuml;yle saran g&uuml;neş.</span></sup></p>