İmam, Sonsuz İlahi Rahmetin Tezahürü

İmam-ı Asr’ın (a.s.) bilinmeyen yönlerinden biri o yüce şahsiyetin insanlara olan şefkat ve muhabbetidir. Maalesef çok eskilerden beri İmam’ı sadece kılıç, kan dökme, öfke ve intikamla tanıtmışlar ve onun sert bir yüzünü göstermişlerdir. Oysa o, sonsuz ilahi rahmetin tezahürü, ümmetin şefkatli babası, merhametli bir sırdaş ve iyiliksever bir yoldaştır.

Masum İmamların (a.s.) zikrinin sonunda yer alan kudsi bir hadiste şöyle buyrulmaktadır:

«وَ أُکملُ ذَلِکَ بِابْنِهِ م‌ ح ‌م ‌د رَحْمَةً لِلْعَالَمِین‌»

(Kâfi:1, 528)

“Ve [İmamlar silsilesini] bütün âlemlere rahmet olarak onun oğluyla (Muhammed) tamamlıyorum.”

Bizzat o Hazret’in kendi sözlerinde ise şöyle geçmektedir:

«أَنَّ رَحْمَةَ رَبِّکُمْ وَسِعَتْ کُلَّ شَی‌ءٍ وَ أَنَا تِلْکَ الرَّحْمَة.» (Bihârü’l-Envâr, Cilt:53, 11)

“Muhakkak ki Rabbinizin rahmeti her şeyi kuşatmıştır ve ben o sonsuz ilahi rahmetim.”

Masumların (a.s.) ifadelerinde ise şöyle tasvir edilmiştir:

«وَ أَشْفَقَ عَلَیهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَ أُمَّهَاتِهِم‌»

(Bihârü’l-Envâr:25, 117)

“[İmam] insanlara karşı anne ve babalarından daha merhametlidir.”

İmam Zaman (a.s.), insanın büyük terbiyecisi, şefkatli öğretmeni ve halkın merhametli babasıdır. O, her zaman ve her an onların iyiliğini ve maslahatını gözetir; onlara hiçbir ihtiyacı olmamasına rağmen en büyük lütuf ve inayetini onlara sunar; nitekim kendileri şöyle buyurmuştur:

«لَوْ لَا مَا عِنْدَنَا مِنْ مَحَبَّةِ صَلَاحِکُمْ وَ رَحْمَتِکُمْ وَ الْإِشْفَاقِ عَلَیکُمْ لَکُنَّا عَنْ مُخَاطَبَتِکُمْ فِی شُغُل.»

(Bihârü’l-Envâr:53, 179)

“Eğer sizin işlerinizin düzelmesini isteyen, size lütuf ve rahmetle bakan kimseler olmasaydık, [kötü işlerinizden dolayı] size yönelmekten ve ilgi göstermekten sakınırdık.”

Dolayısıyla İmam Zaman (a.s.) her ne kadar gaybette (gizli) olsa da sürekli yağan, insanların kurumuş çöllerine hayat ve canlılık veren bir rahmet bulutudur. Gerçek mahrum, bu sevgi kaynağından şefkati tatmayan ve muhabbeti hissetmeyen kimsedir.

«اللهم هَبْ لَنَا رَأْفَتَهُ وَ رَحْمَتَهُ وَ دُعَاءَهُ وَ خَیرَه‌.» (Mefâtihu’l-Cinân, Nüdbe Duası)

“Allah’ım! İmam’ın şefkatini, rahmetini, duasını ve iyiliğini bize lütfet.”

(Negin-i Aferineş [Yaratılışın İncisi] adlı kitaptan alınmıştır)